Posted in Pangasinan Poetry

Simpenan

Tinipon kon singa akop na buer

so amin a linmabas a taon,

walaray nilimbos na elekan,

arum abenditaay lua.

Nalmok irad nankakapigan suyok,

Diad kaho’y sapatos,

Pati’d dalem na abalegan lan kawes.

 

Duyaw a lason parad nilapir a buek,

eksamen ya apanoy ambalangan ekis,

tan inggulis ya totoo’d papel.

Daan ya kuritan, balitok a medalya

Amogmog lan libro’y Adarna,

Aputot a porselas, nansupotay mani,

tikit na inmunan aluganan a bus,

kinatkatlin kampuso.

 

Tinupik a singa melag a pulyeto,

so amin a linmabas a taon,

pian anggaman panon kabelat,

sarag kon iseksek lamet ed pusok,

awiten inerman

so ontumbok ya pituyawan.

 

Taguan

Inipon kung tila sangdakot na buhangin

ang lahat ng lumipas na taon.

May mga napuno ng tawanan,

napatakan naman ng luha ang ilan.

Natagpuan ko sila sa bawat sulok,

sa kahon ng sapatos,

At ilalim ng mga nalakhan nang sinusuot.

 

Dilaw na lasong para sa natirintas na buhok,

pagsusulit na pinapula ng mga ekis,

at mga naiguhit na tao sa papel.

 

dating talaarawan, gintong medalya,

gulanit nang libro ng Adarna.

Napatid na porselas, pinagbalutan ng mani,

tiket sa bus na unang nasakyan,

At mga pusong ginupit sa papel.

 

Tinupi kong tila maliit na babasahin,

ang lahat ng lumipas na taon.

Upang gaano man kabigat,

maisisiksik silang lahat sa puso,

mabibitbit saanman,

lugar na susunod lakaran.

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Author:

Senior High School Teacher from the Philippines.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s