Posted in Pieces of Poetry

Matured

Masaya ang pagtanda

Kung may pinagkatandaan ang isa.

Hindi na siya pinapaikot

ng mga salita, ni magpapaikot man ng iba.

Hindi iginigiba ng masasakit na lihim

o naglilihim ng pagkakamali.

Pinapatibay ng mga punyal na matatalim

na sa likod niya’y nakabaong malalim,

o nagpapaulan man nito

sa dibdib ng iba.

Kumakapit lamang siya sa totoo,

Hindi sa pandaraya,

hindi sa kasiyahang

sa huli nama’y guguho.

Advertisements

Author:

Senior High School Teacher from the Philippines.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s